Publikacje

Rekonstrukcja wysokości zgryzu.

Proces podwyższania wysokości zgryzu przedstawiony został na przykładzie sytuacji zgryzowej pacjenta chorującego na bruksizm z okresowymi bólami głowy.Problem rekonstrukcji protetycznej pogłebiała progenia i postępujące przemieszczanie się głów stawowych w ssż ( rtg ssż w zwarciu przed leczeniem).Stan uzębienia i zgryzu uniemożliwiał już prawidłową wymowę i żucie pokarmów.Plan leczenia protetycznego zakładał podwyższenie wysokości zgryzu tylko w zakresie ruchu rotacyjnego w stawach skroniowo-żuchwowych.(Normą tego postępowania jest taka zmiana ułożenia głowy żuchwy w zwarciu centralnym, aby nie przekroczyć zmiany o 8-10 stopni w ułożeniu kątowym kłykcia żuchwy w ssż w zwarciu centralnym.) Sytuacja wyjściowa. Pomiar wysokości zgryzu w sytuacji wyjściowej. Zgryz konstrukcyjny odzwierciedlający zgryz zaakceptowany podczas użytkowania szyny adaptacyjnej - kontrola radiologiczna (rtg ssż- zgryz z szyną na skanach bocznych ). Skany zewnętrzne odzwiercidlają pozycję głów żuchwy z szyną okluzyjną.Głowy żuchwy uległy przemieszczeniu do tyłu zmniejszając napięcie tkanek zakrążkowych. Pomiar wysokości protetycznej. Wynik badania radiologicznego ssż w zwarciu i przy maksymalnym odwiedzeniu żuchwy po zakończeniu leczenia protetycznego - zmniejszenie szpary stawowej w czesci tylnej i gornej. Wykonanie laboratoryjne pracy: tech.dent.Beata Kulawik,BEL-DENT Ważne!! W leczeniu nie została przekroczona norma fizjologiczna polegająca na podnoszeniu wysokości zgryzu jedynie w ramach szpary spoczynkowej.

Stefan Baron